
Rutkay Azizin, Sokrates tiplemesinde karakterin söylevci üstünlüğünü yorumunda diğer yorumcular gibi eksik kullandığını düşümüyorum. Sokrates’in karşı karşıya bulunduğu sorunsala göre kendisini gizlemesi ya da göstermesi, temkinli davranması ya da yerine göre temkinli davranıyormuş etkisi yaratmasıgayet iyi algılandı seyirci tarafından. Diğer karakterlerde de izleyiciler tarafından büyük övgü aldı.
Taner Barlas oyunun diğer kahramanıydı, oyunun birinci bölümünde ustalığıyla oyunu bir belgesel tadında sundu biz seyircilerine. Rutkay Aziz ve Taner Barlas’ın muhteşem yorumları alkışa özel olarak hak kazanmakta.
Dekor, ışıklandırma çok başarılı. Usta Sahne Tasarımcısı Metin Deniz, bir araya getirilmiş parçalardan ortaya çıkan yorumu vurgulayan, zenginlik katan, teknik olarak da iki oyuncuya sahne üzerinde rahatlık sağlayan bir ortam yaratmış.
Beş yüzler Meclisi ve Engizisyon Mahkemesi üyelerini beş insan maketi ile simgelemesi, üyelerin düşünce engelli olmalarını insan maketlerini tekerlekli sandalyelere oturtarak vermesi oyunun başarı grafiğinin yükselmesine büyük katkı sağlamış.
Yine Metin Deniz imzasını taşıyan dönem kıyafetleri bana göre iyi tasarlanmıştı.